شیرین شکر
در نظر دارد که جز تـــو دگری نیست مرا
بسته ام بار سفر هم سفری نیست مرا
عاشق مهر و وفایت شده ام در همه عمر
در ره عشق و وفــــا پا و سری نیست مرا
هر دم از باغ گلی روید و چشمی به رهش
بر تمام گل و گلهـــــا نظری نیست مـــــــرا
شب هجران شد و از وصل نیامد خبری
به امید شب وصلت سحری نیست مرا
زورقی بود و امیدی که به دریات رسم
به کجا ره ببرم بحــر و بری نیست مرا
باغ چشمان گلت ره زن دل می باشد
به جز از بــاغ تو دگر ثمــــری نیسا مرا
کس نپرسد که ای تــــو ز چه رو تنهــــایی
چه توان کرد که شیرین شکری نیست مرا ![]()
جان ویاسر جان