باغ گلابدان

 برادران پورحداد و خانواده تسلیت ما را بپذیرید

 

بگذار تا بگریم در این شب الهی    ورنه دوباره ارم رو روی رو سیاهی چونرو کنم به توبه سازم نوا و ندبه چندان که بازگردم گیرم ره تباهی گرچه به ماه غفران بسته است دست شیطان  بدتر بود ز ابلیس این نفس گاه گاهی ای کاش تاتوانم بر عهد خود بمانم                 شرمنده ام ز مهدی وز درگهت الهی  تادرکفت اسیرم قران به سر بگیرم                  چون بگذرم ز قران افتم به کوره راهی من بندگی نکردم با خویش خدعه کردم       ترسم که عاقبت هم افتم به قعرچاهی  تا اینکه بد سرشتم با توست سرنوشتم   دانم که در به رویم وا می کنی خدایی    امشب به عشق حیدر ماراببخش یکسر   دراین شب جدایی درنور اشنایی             التماس دعا در این شبهای پر فضیلت    

    سلام
با آرزوی قبولی طاعات و عبادات همه دوستان
قبل از هر چیز از همه کسانی که به من لطف داشتند خیلی ممنون و از اینکه نتونستم زودتر مطلبی بذارم معذرت. سرم واقعا شلوغتر از اونی شده که فکرش را می کردم.
ماه رمضان توی امریکا هم حال و هوای خاص خودشا داره. لنسینگ، همون شهری که دانشگام توشه، یه شهر خیلی کوچیکه و در واقع با دانشگاه یکیه. دلیلش هم همین بس که جمعیت شهر ۵۵۰۰۰ نفره و جمعیت دانشجوها و کارمندای دانشگاه ۴۵۰۰۰ نفر و از لحاظ وسعت ششمین دانشگاه امریکاست. بنابراین مسلمون خیلی زیادی اینجا نیست و اون تعدادی هم که هستند قریب به اتفاق سنی. خوشبختانه یه مرکز اسلامی اینجا هست که ماه رمضونی هر شب افطاری داره و از اونجا که نزدیکه به محل زندگی ما، از توفیق باز کردن روزه در مسجد بهره مندیم اساسی :-)
نکته ای که خیلی برای من جالبه اینکه این امریکاییها و پرسنل دانشگاه توی برنامه هاشون رمضان را هم در نظر میگیرن و در حد خودشون بهش احترام میذارن. یک نمونش اینکه در سررسید تحصیلی دانشگاه شروع ماه رمضون و عید فطر مشخص شده، جالبتر اینکه توی اطلاعیه یه جشنی که بعد از ظهر و توسط یکی از نهادهای دانشگاه برگزار مشه اشاره کردند که برای اونایی که روزه هستند غذای بسته بندی شده برای بردن در نظر گرفته شده و همه اینا در حالیه که شاید یک درصد مدعوین روزه دار باشند و ما در امریکا هستیم جایی که بیشترین تلاش برای بد جلوه دادن اسلام شده.
 از جمعیت کم مسلمون اینجا گفتم ولی این هم بگم که میشیگان بیشترین جمعیت مسلمان نشین امریکا را داره. که از قضا مرکز شیعه ها هم هست، همین دیشب با چند تا از دوستان برای جشن تولد امام حسن رفتیم به یکی از محله های دیترویت که مرکز شیعه های میشیگانه، جالب اینکه این شیعه ها که عموما لبنانی عراقی و البته ایرانی به تعداد کمتر هستند یه مسجد خیلی بزرگ دارند که از لحاظ معماری و تجهیزات چیزی کم از مسجدای معروف ایران نداره. ولی خوب از جایی که ما هستیم یه ساعت و نیم با ماشین راهه و نمشه همیشه رفت اونجا،
اما چند تا نکته:
حامد آقا من همین جا برا محرم شعبه هیات را راه اندازی مکنم آدمش هم هست فقط یه مداح بفرست که پول نخواد و انگلیسی هم بتونه بخونه، :-)
جلیل آقای فلاح ، نویسنده وبلاگ بچه های سرد، هم تبار و محمد رضای عزیز ممنون.
و آقای مسافر این عکسا حق کپی رایت داره. ضمنا اگر هنوز کسی هست که هویت این مسافر براش مشخص نشده و مخواد بدونه این آتیشا از گور کی بلند میشه به من email بزنه :-))
شبای قدر در راهه. شبایی که از بچگی برام پر از خاطره بوده از تفنگ ترقه ایهاش گرفته تا دعا جوشن خوندناش تا یه استکان شیر داغش تا پا آتیش وایسادناش و تا .... قدرشا بدونین و من را هم از دعای خیرتون فراموش نکنین.
 
 

نمی دونم شما ماشین له شده کنار خونه حسین مرزا حسن دیدید یا نه اگر ندیدید به اطلاعتون برسونم اصغر اقای منتظری برای تخریب خانه قدیمی اقدام کرده که ناگهان دیوارها می ریزند وماشین یکی از همسایه ها که پراید زبان بسته بوده زیر آن له می شود البته ماشین که به ضخامت ۳۰ سانت شده دارای کارت سوخت سالم است وخوشبختانه تلفات جانی ومالی! نداشته در هر صورت صحنه جالبی نبود امیدوارم این صحنه برای هیچ بنی بشری پیش نیاید خلاصه من هم مثل آن ماشین وا رفته منتظرم این چند روز رمضان هم طی شود .چرا؟!!چرا ما اینقدر خمودیم.یعنی اینقدر نخوردن غذا روی ما تاثیر گذاشته ....یا خسته ایم ؟!!!.نگاه کنید پرفسور اخوان ماشاءالله چقدر سر حال و قبراق است

واقعا چرا؟!! او که بیشتر از ما زحمت کشیده و بیشتر از ما کار کرده نمی دونم ....!

امشب افطاری یادتون نره!!سحری هم یادتون نره!!

بقیه عکسها را اگر می خواهید  نظر بگذاریدو خود را معرفی کنید تا آنها را برایتان لینک دهم